ถูกที่..ผิดเวลา
"โอเชื่อในเรื่องชาติภพมั๊ย?"
จู่ๆใครคนหนึ่งตั้งคำถามนี้ขึ้นมาทำลายความเงียบ
"ชาติภพ? เคยได้ยินแต่ในหนังอ่ะ..มันมีจริงๆเหรอ 555"
"ซีเรียสนะคำถามนี้"
คนถามพูดพร้อมกับทำหน้าตาจริงจัง
"เอ๋อ...ล้อเล่นหน่อยเดียว ทำเป็นซีเรียสไปได้..ก็..เชื่อมั้ง 50-50 ถามทำไมเหรอ?"
"ถ้าพี่จะบอกว่าพี่สามารถรู้ได้ว่าชาติก่อนเคยเป็นอะไรโอจะเชื่อมั๊ย?"
เงียบไปอึดใจ แล้วคำพูดต่างๆก็พรั่งพรูออกมา
"เราเคยเจอกันมาก่อน"
"ชาติก่อนเราเคยเป็นคนรักกัน"
"........................"
ฉันอึ้งๆปนๆขำ หัวเราะชอบใจ
"พี่รู้..ว่ามันยากที่จะบอกให้เชื่อ ตั้งแต่พี่ได้คุยกับเราก็รู้สึกแปลกๆเหมือนเคยเจอกันมาก่อน แล้วยิ่งพี่ได้เห็นหน้าเราครั้งแรก..มันเลยทำให้พี่รู้.."
"ถ้างั้นชาติก่อนโอเคยเป็นอะไรเหรอ แล้วพี่เคยเป็นอะไร"
"พี่บอกให้ฟังทั้งหมดไม่ได้ เพราะพูดไปเราก็ไม่เชื่ออยู่ดี วุฒิภาวะเรายังไม่มี"
"โหหห ยังจะกั๊กไว้อีกนะคนเรา โม้รึเปล่าเนี้ย"
ฉันค้อนขวับพร้อมกับบ่นอุบอิบๆ
"เฮ้อ...เรานี่นิสัยไม่เปลี่ยนเลยน๊า พี่คิดแล้วว่าเราต้องพูดแบบนี้"
"ทำไมล่ะ"
"เพราะพี่รู้ไง..เมื่อก่อนเราก็เป็นแบบนี้ ไม่เปลี่ยนเลย...แล้วไม่เคยคิดบ้างเลยเหรอว่าทำไมเราถึงหน้าตาไม่เหมือนใครในบ้าน ทำไมเราถึงได้อยู่สบายๆแบบนี้ ทำไมเราถึงชอบอะไรเหมือนๆกัน?"
"เคยคิดสิ ตอนเด็กก็โดนอำบ่อยๆด้วยล่ะแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ขำขำดี อิอิ ส่วนอันหลังมันอาจจะแค่บังเอิญมั้ง"
"....เฮ้อ จะพูดยังไงให้เราเข้าใจดีน๊า.. อยากพูดก็พูดไม่ได้ อึดอัด อึดอัด"
"ทำไมพูดไมได้ ถ้าโอรู้แล้วโอจะตายเหรอ 555 แล้วเมื่อไหร่ถึงจะได้รู้ล่ะ"
"จนกว่าวุฒิภาวะเราจะพร้อม จนกว่าเราจะเลิกนิสัยเหมือนเด็กๆได้เสียที"
"ว่าแต่..พี่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไมเหรอ"
"พี่อึดอัด ยิ่งคุยกับเราก็ยิ่งรู้สึกดี ...พี่กลัวจะรักเราเข้าจริงๆ"
"................"
เจอแบบนี้เข้าไปก็อึ้งๆนะ รู้จักกันมาก็นานเกือบ3ปี คุยกันแบบฐานะพี่กับน้องตลอด อยู่มาวันหนึ่งเค้ากลับมาหวั่นไหวซะเองเมื่อตอนที่มารู้จักตัวตนของโอมากขึ้น สนิทกันมากขึ้น
ทั้งๆที่เค้าก็มีเจ้าของอยู่แล้ว เค้าก็เคยบอกตลอดไม่เคยโกหก
แต่เมื่อไม่นานมานี้ เพราะแค่รู้ว่า "ชาติก่อนเราเคย....." แค่นั้นเองเหรอ? ถึงทำให้เป็นไปได้ขนาดนี้
มันก็คงเป็นเรื่องที่ดีที่โอไม่สามารถรับรู้เรื่องราวในอดีตได้
แต่กับอีกคนมันไม่ใช่..ยิ่งรู้ก็ยิ่งเจ็บ
ยิ่งโอรู้จักกับเค้า ก็บอกได้เลยว่าเค้าเป็นพี่ชายที่ดีมากๆคนหนึ่ง เคยพูดกับเค้าตรงๆแบบนี้เค้าก็เข้าใจ
แต่ความรู้สึกที่เค้ามีอยู่มันกลายเป็นว่า..ยิ่งใกล้ยิ่งเจ็บ
ถ้าหากทุกอย่างเป็นเรื่องจริงอย่างที่เค้าว่า...
คนที่เศร้าที่สุดก็คงจะเป็นเค้าอยู่ดี
เพราะโอไม่เคยรู้สึกมากเกินไปกว่าพี่ชายคนหนึ่งแค่นั้น
เท่าที่ทำได้ตอนนี้ก็คือเค้าเป็นคนขอเลิกติดต่อกับโอเอง โดยการหลบหน้าแล้วก็ไม่ค่อยคุยกันเหมือนเมื่อก่อน เพราะกลัวจะรู้สึกดีมากขึ้นกว่านี้
..ก็เท่ากับว่า เค้ากำลังยอมเสียคนรักในอดีต(ชาติ)
...ส่วนโอ ก็กำลังจะเสียพี่ชายในภพปัจจุบัน
เรื่องแบบนี้มีจริงหรือเปล่าโอไม่รู้เพราะโอก็พิสูจน์ไม่ได้
แต่ถ้าใช่อย่างนั้นจริงล่ะก็...มันก็เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นนะ ที่อยู่ๆวันหนึ่งเราก็โคจรกลับมาพบกันอีก
ว่าไอ้คนที่นั่งตรงหน้าเราเนี้ย เคยเป็นคู่เรามาเมื่อชาติก่อน
....รู้อย่างนี้แล้วขอถ่ายรูปพร้อมลายเซนต์ไว้เก็บเป็นที่ระลึกน่าจะดี (ซะงั้นน่ะ)
เรื่องแบบนี้อะไรๆก็เกิดขึ้นได้..แต่พอทุกอย่างมันเป็นไปไม่ได้แล้วยิ่งแย่กว่า..ใช่มั๊ย?
แล้วคุณๆล่ะ..เชื่อในเรื่องชาติภพหรือเปล่า?
เนื้อคู่มีจริงไหม?
ไม่ว่าจะตกอยู่สถานะไหน..ไม่ว่าจะเป็นคนที่รู้อดีต กับคนที่รู้แค่ปัจจุบัน
ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้จะทำอย่างไร?
การเลิกติดต่อกัน แล้วกลับไปใช้ชีวิตของใครของมันเหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นี่คือทางออกที่ดีที่สุดแล้วใช่มั๊ย?
..ไม่อยากจะเสียความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้กันแบบนี้เลย
เมื่อเราเจอกันมองตาแค่ครั้งเดียวก็ผูกพันเหมือนใกล้ชิดมานานบอกไม่ถูกว่าทำไมหรือเราจะเคยเจอะเจอกันชาติก่อน*ต่างใจตรงกัน มองตาก็เข้าใจแต่คงเป็นเพียง ได้แค่มองตาอยากจะกอดเก็บเธอใว้แต่พบกันเมื่อสายไม่อยากจะแย่งใคร** น่าจะเจอกันมาตั้งนานก่อนที่เธอจะเป็นของใครอยากให้มันมีปาฎิหาริย์ให้ตัวฉันย้อนเวลากลับไปจะไม่ยอมให้เราพรากกันฉันคงจะพบรักเธอก่อนใครมันน่าเสียดาย(ซ้ำ **) ปาฎิหาริย์ไม่มีจริง(ซ้ำ *, **, **)ปาฎิหาริย์ไม่มีจริง
ยัยตัวร้าย4 ก.ค. 2552 เวลา 00:18 น.
ยัยตัวร้าย
